12 ماه در آسمان تیره ی جهل ...

25 فروردین است و به شهادت تقویم ها این یعنی یکسالگی این وبلاگ و این روم ...

در این مدت حدود 40 یادداشت اختصاصی و بیش از 113 موضوع مختلف برای بحث و بررسی در روم، بعنوان کارنامه "ما" ثبت و به شما ارائه شد ...

بدون هیچگونه تعارف و تردید، اگر نبود همدلی و همراهی و همکاری تعدادی از آقایان و خانم ها، امروز خبر و اثری از این کارنامه در کار نبود ...

اگر در این مدت نقاط و نکات مثبتی در این کارنامه مشاهده کردید و مورد استفاده شما واقع شد، آن نکات و نقاط مثبت حاصل زحمات و خدمات همان آقایان و خانم ها بوده و من بیش و پیش از تمامی شما سپاسگزار ایشان هستم ...

و البته که مسئولیت نکات و نقاط ضعف و کاستی در این وبلاگ و در این روم به تمامی بر دوش من است که بیش و پیش از تمامی شما به ضعفها و کاستی های خود آگاه هستم و امیدوار به رفع آنها در روزگار ِ پیش رو ...

اینک و پس از یکسال ...

بر این باورم که به بیان ِ حافظ ؛

ما آزموده ایم در این شهر بخت ِ خویش

بیرون کشید باید از این ورطه رخت ِ خویش

بسیار خرسندم و شکرگزارِ حضرت باری و سپاسگزار ِ الطاف و بزرگواری های دوستان و بهره مند از دشمنی ِ دشمنان، که توانستم یکسالی که در این منزل گذشت را به ننگ ِ بطالت و بسط ِ جهالت نگذرانم و قدمی هرچند بسیار کوچک در راه خدمت به کسانی بگذارم که لایق قدم های بسیار بزرگتر و شایسته تر از قدم های امثال من بوده و هستند ...

امیدوارم اگر در آینده امکان و اراده ای برای ادامه ی مسیر این روم بود، آن مسیر بسیار پربارتر و متفاوت تر از این کارنامه یکساله باشد و اگر آن امکان و اراده وجود نداشت، همین مختصر را بعنوان یادگار از "ما" بپذیرید ...

در بهای نظری از تو، بدادم جانی

بپذیر از من اگر چند سزاوار تو نیست

آخرین برنامه از فصل اول الفبا، به شرط حیات ؛ صبح جمعه 96/2/1 در ساعت 7 صبح ایران خواهد بود و توضیحات بیشتر درباره کارنامه یکساله روم را در آن برنامه ارائه خواهم کرد ...

اکنون
آنک دَرِ کوتاهِ بیکوبه در برابر و
آنک اشارتِ دربانِ منتظر ...

دالانِ تنگی را که درنوشتهام
به وداع
فرا پُشت مینگرم :

فرصت کوتاه بود و سفر جانکاه بود
اما یگانه بود و هیچ کم نداشت

به جان منت پذیرم و حقگزارم …

ریزگرد